برق چشمانت
برق چشمانت تعـــرفه اش عالیست
حیف! جای آن در خانه ام خالیست
اگردهی یک رشته ازآن نگـــاهت
همه غم و غصه هایم پوشــالیست
الف-قلــــــم
برق چشمانت تعـــرفه اش عالیست
حیف! جای آن در خانه ام خالیست
اگردهی یک رشته ازآن نگـــاهت
همه غم و غصه هایم پوشــالیست
الف-قلــــــم
اوضـــاع این روزهــــایم، درد است
احوال دلــــــم، خـزانی و سرد است
پاییــــز، بهـــار عـــــاشق یـار است
یار نیست،خدایا پس که همدرد است؟
الف - قلـــــم

تقدیم به بانو راحله یار
دوبیتی
دوبیتی شـراب روی یار است
نوای ثمین یک هـــــزار است
دوبیتی غزال یک غـــزلخوان
صدای شیرین یک بهار است
الف - فلــــم
لاتحزن جایت در خانه ام خالی است...!
روزهــا درغیابت، بی گــاه شد
قلـب خفـته در سـینه، آگـــاه شد
سوز جـــــــان آتشی بی انتــها
ناله ای برخاست وبه درگاه شد
***
حزنم گرفت ومعنا شدخـــراب
آرزوهــایم گشت آمـــــاج آب
امّـی نیــامد دســــتم بگــــــیرد
یا دستم بشکند روی شـــــراب
***
"لا"درخیمه ی اندوه نخجیرشد
حزن او در سینه ام شبگیرشد
"تحزن" کلید واژه دردهـا بود
درد او درتمام جانها درگیرشد
الف- قلم
جهان تا جهــان نقشی بر آب است
جهانی شدن را رنگی خراب است
حذر کن از جهان پر رنـج و اندوه
جهان دیگری را شور شباب است
الف- قلـــــم
چون خــالی زخالی می شـویم
در عــشق لا ابـالی می شـویم
ســودای سوخـتن می پـروریم
مــدهوش و خـــیالی می شویم
ســـردر بیابان باید گـــــذاشت
دیــوانگی را آهـــن گــــداخت
شب های که با دردم عجـــین
اشک ها جاری اند از جبـــین
چـــــشم هایم آغشته به خــون
مردمـــانم چون دُرّ و نگـــین
ماهی [1] را درحوض باید نـشاند
تصویری زیبا از آن کـــــشاند
آن مـــاهی که باشد مـــاه نو
چـــیزی هم ندارد در گــــرو
که از اخـــــتران ملـــک من
تو این پـــــندها را هم شـــنو
جلــــوه ی حــق مـاند پایــدار
قـــراراو رســــد دارالــــقرار
جن و جـاتیگ[2] آید هرطـرف
ز دلـــها برد شـــور و شعف
آبـــــرویی برند از روی یـار
بــراندازند حــــیا و شــــرف
شــکرخـــــــدایم والاتر است
پرورد مــــا را چون الــست
الف - قلــــم
پی نوشت ها:
1-منظور ماه آسمان است.
2-جاتیگ [jaatig]در باور مردم بلوچ شخصی است که علم شیطانی را یاد می گیرد و تا بدانجا پیش می رود که می تواند دل آدم ها را بخورد!! جاتیگ:شخصی که دل را می خورد.
بعلت شروع امتحانات دانشگاه کمتر به وبلاگ سر میزنم که عدم حضورم حمل بر بی ادبی به ساحت دوستانم نشود.
نازي را كه نخوتي دركاراست
همان به كه در بالاي دار است
نشان زيادست اهل بـشارت را
يكي آن، شـــباهنگام بيداراست
الف - قلم
گل بارانی من
به که گویم ؟ تو گل چشــمان منی
نــم نــم باران، در بهـــاران مــنی
به که گویم، ز چه جویم ای دریغ!
بلــبل مــن ، در گلــعذاران مـــنی
الف - قلــم
.jpg)
عــــرفه
در قرب رهـايت آيم من
به نزد صـــدايت آيم من
فردا كه چوگويند،يا"الله"
درپيش ســـرايت آيم من
الف - قلــــم
الهى اگر چه درویشم ولى داراتر از من كیست كه تو دارایى منى.
الهى روزم را چو شبم روحانى گردان و شبم را چون روز نورانى.
الهى كلمات و كلامت كه اینقدر شیرین و دلنشین اند خودت چونى.
الهی! دیگران مست شرابند و من مست ساقی. مستی ایشان فانی است و از من باقی.
عشق خـــــــدايي مي شويم
حرف رهـــــــايي مي زنيم
برچــــشم كـــــور غافــلان
يك روشــــــنايي مي شويم
***
نان از نــــوايي مي خوريم
چوب از گدايي مي خوريم
در حــسرت يك پرتـــــقال
آب صــــــلايي مي خوريم
***
ضبط ضـــــوابط مي بريم!
شرم شـــــــرايط مي دريم!
از بــــراي يك صـــــــندلي
چرا سنــدلــها مي خوريم؟!
***
جـــــــام جـــواني مي نهيم
كم در نهــــــاني مي دهـيم
بر چـــــرخ گــردان گران
چه قدر قـــرباني مي دهيم!
***
شاد از چـــــراها مي شويم
چون در ســراها مي رويم
قـلب نــــــاز يك قـــــــلم را
با دود قـــــليان مي بــــريم
***
ودر پايان...
ســـــــاز مخــالف مي زنيم*
حرف از عواطف مي زنيم
بر سنـگ خـــــاراي زمـان
نقــش ظــــــرايف مي زنيم
*شعر تضمين است
الف - قلــــم
واما قلم نوشت ها:
از دوست گرامي وخوبم آقاي ادريس ارجمندي كمال تشكر وادب را دارم كه ايشان از خوانندگان و همراه كنندگان نوشته هاي بنده در سايت شعر نو هستند.
از آبگينه تقاضا دارم كمي نور خوشيد را دوبازه بازتاب دهد تا شايد خواب از سرمان در گذرد...
از پسر قصرقندي تقاضا مي شود كه چشم بند زورويي خودش را بردارد كه به همتش نياز داريم.مطمئن باشد كه گروهبان گارسيا چاق تر از اين حرفهاست كه دنبالت كند.
از آقاي تاجي رئيس جديد اداره آموزش وپرورش به دليل سلام ووش آتك نكردن عذر خواهي مي كنم وعلتش هم عطاجوياني كه در اين روزا لقا جويان بودند مي دانم كه خداوند حاجات همه شان را برآورده گرداند.
گرفتار
به گـــردابِ سيـاهي گـــيرم من
چه روزهــــا كه دل گـــيرم من
رحمت نكــني خـــــنده ي نازي
خسته ي شبــم وشبـــــگيرم من
***
مرهم زخم
دلم سختِ صــــــــدايت شد يارا
زخـــم زده ي كــــارت شد يارا
مرهــــم كه نـدادي اي جانِ من
نمك هم دوايِ بارت شــــد يارا
***
آرامش...
برهر در،كـــه دويده بودم مــن
جزمحـــنت،كه نديده بودم مــن
سر بر بالـــينِ وجودت بـــردم
از نفـــست،دميـــــده بودم مــن
***
غم هجر...
خسته شدم من،ازغم هــــجرت
فراقت كه شده، بيشْ زحــكمت
نه دوري توانم نه غمِ هــجري
غمِ دوري حسّم كرده هـَـلاكت
***
آرزوي من
سرخاكِ من ، فانوس بيــافروز
جسمِ سردم،گرمي عشقي آموز
چون كه ميـسر نشود آمــــــالم
آتش بزن، تن وجسـمم را سوز
الف - قلــــم

الف-قلم